Lieve mensen!

Met ons gaat alles super! De reis naar India was met alle tussenstops lang, maar met alle koekjes, snoepjes en leesvoer prima te doen. Velen vroegen ons: waarom een reis naar India? Een van de redenen is de totaal andere cultuur, een simpel voorbeeld, de tulband. Verder dan London hadden we daarvoor niet gehoeven. Meer mensen met tulband dan zonder op het vliegveld hahah. In het vliegtuig zat een prachtige tulband voor ons samen met vrouwlief. De leuning tussen de stoelen hadden ze omhoog gezet, zodat het bedieningspaneel naar ons toe gericht stond. Maart zag dat de meneer z'n licht boven de stoel wide aanzetten en de tulband was het schermpje voor hem hard aan het mishandelen. Kist zag 'n uitgelezen kans om een flinke lichtshow weg te geven! We hadden toch een lol met z'n 2en! Daarna heeft hij hem wel heel vriendelijk geholpen hor

Maar goed aangekomen in Varanasi warm onthaald in het guesthouse. Het heeft maar 1 ster maar echt top! Helaas is het buiten minder warm, zeg maar gerust koud. Zoveel mogelijk lagen kleding verder nog steeds koud (eerlijk, handschoenen hadden niet misstaan), maar met de boot de Ganges opgegaan voor de avondrituelen. Een amerikaan vroeg ons later of we Varanasi nice vonden. Tja das niet het goede woord, het is fascinerend, moeilijk onder woorden te brengen. Het is een vreemde gewaarwording met vele bootjes de rivier op en kijken naar de mensen. Het voelde soms ongepast, zeker als de mensen zich wassen of erger nog hun behoefte doen. Varanasi is vooral bekend van de burning ghats (crematie). Brandjes en hopen as naast elkaar, het gaat 24u per dag door. Van tevoren maak je er een voorstelling van, maar toch...

Varanasi is meer dan alleen de rivier. Het is een extreem groot dorp met heel veel kleine straatjes waar je niet je best hoeft te doen om te verdwalen. Heerlijk om in een riksja ons te bevinden midden in het gedruis. Chaos zullen we het niet noemen, want hoe gek ook, er zit wel degelijk structuur in. Vele inhaalmanoeuvres waarvan je denkt, doe dat maar niet, lopen prima af. Denk je nee we gaan nu echt botsen, dan past het nog net. En als je een schietgebedjes doet, dan past het ook echt niet, maar dan is er gelukkig nog de rem pfff. De meeste mensen zijn heel vriendelijk en zoals verwacht vallen de blonde haren op. Er zijn ook genoeg mannen die graag even aan Maarten zitten en met hem op de foto willen! Als we de straat op gaan en contact leggen met de mensen en ze daarna vragen voor n foto, vinden ze het prachtig om het op het schermpje terug te zien. Er zijn er ook die vragen of ik een foto van ze willen maken hihi. Varanasi is heel stoffig want lang niet alles is bestraat, de koeien geiten varkens en honden lopen rustig tussen het drukke verkeer. NIemand maakt zich druk of boos. In het begin was het wennen, maar Varanasi is bij ons naar binnen gekropen en we voelen ons heerlijk ontspannen. We vallen trouwens wel uit de toon bij de andere toeristen, iedereen ziet eruit als een bekeerde hippie (en die zouden zo'n onaardige opmerking nooit maken, sorry).

Vrijdag was de vlucht naar Delhi of eigenlijk zou zijn. Kingfisher heeft diverse vluchten gecancelled, ws financiele problemen maar ze hielden het op operational. En nu? Geen vlucht meer te krijgen, de trein dan? ook niet, gelukkig nog net een ticket voor de volgende dag weten te bemachtigen, pfff. Terug naar onze vrienden in het guesthouse en wat een gezellige av hebben we daar weer gehad. Zijn gezellig mee de keuken in gegaan en kookles gekregen. Die dag hebben we bij de rivier ook nog een Kingfisher gezien en gekiekt (yeah!), een prachtige aqua blauwe vogel, deze vloog wel...

inmiddels in Delhi, morgen ontmoeten we de groep.

hoe gaat het bij jullie en hoe is het met prins friso?

dikke kus